De introductie van de digitale euro: kansen en risico's vanuit het perspectief van een financieel expert.

De introductie van de digitale euro: kansen en risico's vanuit het perspectief van een financieel expert.

Volgens een rapport van Jungefreiheit.de zet de Europese Centrale Bank (ECB) door met de introductie van de digitale euro. De ECB heeft besloten de twee jaar durende voorbereidingsfase in te gaan waarin de regels worden opgesteld en aanbieders worden geselecteerd voor de ontwikkeling van een platform en infrastructuur. In deze fase wordt ook de toepassing van digitaal geld getest. De introductie van de e-Euro is echter geenszins zeker, omdat er een rechtsgrondslag voor nodig is die moet worden goedgekeurd door het EU-Parlement, de EU-Raad en de nationale parlementen. Bundesbank-president Joachim Nagel heeft er vertrouwen in dat de digitale euro over ongeveer vijf jaar zal worden ingevoerd.

De e-Euro zou naast contant geld en bankgeld een derde vorm van geld zijn. Het is digitaal contant geld dat als wettig betaalmiddel kan worden gebruikt. Elke gebruiker zou een digitale centrale bankrekening hebben bij commerciële banken, waartoe toegang kan worden verkregen via een e-wallet. Het betaalproces moet online en offline mogelijk zijn, al zou dat laatste anoniem en zelfs met een beperkte internetverbinding mogelijk zijn.

Als geld van de centrale bank zou de e-Euro veilig zijn, terwijl het storten van geld op bankrekeningen onderhevig is aan het risico van insolventie. Er zou echter worden gesproken over een bovengrens van 3.000 euro voor de e-Euro om te voorkomen dat bankdeposito's in geval van een crisis worden omgezet in centralebankgeld. De introductie van de e-Euro zou er echter toe kunnen leiden dat banken een deel van hun activiteiten en hun vermogen om te lenen verliezen, omdat ze geld van de centrale bank nodig zouden hebben, dat nu door de e-Euro zou worden geblokkeerd.

Volgens een rapport van Peter Bofinger, voormalig lid van de Adviesraad, zou de digitale euro geen relevante voordelen hebben ten opzichte van bestaande aanbieders van elektronische betalingen. Ignazio Angeloni, voormalig directeur van de ECB, noemt de angst van Europeanen om technologisch achterop te raken als mogelijk motief voor de introductie van de digitale euro. Andere centrale banken over de hele wereld proberen soortgelijke projecten uit die niet altijd succesvol zijn, zoals de Chinese e-Yuan.

Er wordt reclame gemaakt voor de e-Euro met de kwestie van de kosten, omdat consumenten geen kosten hoeven te betalen. Er zijn echter kosten verbonden aan de extra infrastructuur van het betalingssysteem, die door de handelaren moeten worden gedragen. De verwachting is dat de digitale euro het contante geld niet zal verdringen en dat beide betaalmiddelen naast elkaar zullen bestaan. Er kunnen echter uitzonderingen worden gemaakt voor het witwassen van geld en ‘no cash’-transacties.

Een potentieel probleem met de digitale euro is de kwestie van gegevensbescherming en -bewaking. De ECB verzekert dat zij geen toegang heeft tot persoonlijke gegevens en geen conclusies kan trekken over individuele individuen. Voor de e-Euro is echter een rekening vereist en alleen de offline versie kan de anonimiteit van contant geld evenaren. De e-Euro mag niet programmeerbaar zijn om het gebruik ervan te beperken, sanctielijsten in te voeren of de waarde ervan te verminderen.

Over het geheel genomen is er nog geen definitief besluit genomen over de invoering van de digitale euro en zal deze de komende jaren verder worden ontwikkeld. Het valt nog te bezien wat de juridische basis zal zijn en of de e-Euro daadwerkelijk aan alle eisen kan voldoen.

Bron: Volgens een rapport van Jungefreiheit.de