Munt in diskrediet als rolmodel: zo zou ons monetair systeem vernieuwd kunnen worden!

Munt in diskrediet als rolmodel: zo zou ons monetair systeem vernieuwd kunnen worden!

De huidige discussie over beleggingen en rente richt zich op zowel historische als juridische aspecten. De column “Gastwirtschaft” van Klaus Willemsen benadrukt het belang van de muntreputatie in de middeleeuwen. Deze economische interventie bleek revolutionair en had een positief effect op de economie, wat leidde tot een levendige markteconomie. Willemsen legt uit dat geld in de Hoge Middeleeuwen zijn waarde verloor toen het werd opgepot. Door een kleine vergoeding in te voeren voor het aanhouden van contant geld of krediet bleef het geld in beweging.

Een essentieel onderdeel van het diskrediet van de munt was de verplichting om oude munten in te ruilen voor nieuwe. Dit leidde tot een actieve geldcirculatie, wat bloeiende steden en betrouwbare markten begunstigde. Dit voorkwam systematische schuldenlast door middel van rente en samengestelde rente. Willemsen stelt voor om een ​​modern equivalent van de slechte reputatie van munten te creëren, namelijk de introductie van een geldoppotvergoeding (negatieve rente). Het doel zou zijn om de geldcirculatie te bevorderen en daardoor een rentegerelateerde groei van de deposito's en de totale schuldenlast te voorkomen.

Negatieve rentetarieven en hun juridisch kader

In een recente uitspraak heeft het Federale Hof van Justitie (BGH) duidelijk gemaakt dat negatieve rentetarieven op spaar- en dagelijkse geldrekeningen niet zijn toegestaan. Deze praktijken werden door banken en spaarbanken opgelegd wanneer de saldi boven een bepaald bedrag uitkwamen. De achtergrond van deze praktijk was het lage rentebeleid van de Europese Centrale Bank (ECB), die banken kosten oplegde voor veilige beleggingen. Consumentenadviescentra hebben rechtszaken aangespannen tegen deze onderzoeken en hebben behoorlijk succesvolle resultaten geboekt.

Het BGH benadrukt dat negatieve rentetarieven op dagelijkse geld- en spaarrekeningen in tegenspraak zijn met het doel van sparen. Daarentegen zijn negatieve rentetarieven op betaalrekeningen over het algemeen toegestaan ​​omdat de nadruk hier ligt op de beschikbaarheid van geld. De relevante contractuele clausules moeten echter duidelijk en begrijpelijk zijn, wat de BGH in sommige gevallen als ontoereikend heeft beoordeeld.

Terugbetalingsclaims en adviesaanbiedingen

Het besluit van de BGH betekent dat terugbetalingsclaims kunnen worden ingediend voor ten onrechte betaalde negatieve rente - belangrijke informatie voor getroffen klanten. Vorderingen uit 2022 zijn pas eind 2025 verjaard, terwijl oudere vorderingen mogelijk ook geldend kunnen worden gemaakt als er maatregelen zijn genomen om de verjaring te voorkomen. Consumentenadviescentra bieden advies aan getroffen klanten en helpen hen duidelijkheid te krijgen over hun claims.

Over het geheel genomen lijkt het erop dat zowel historische als huidige monetairbeleidsmaatregelen verstrekkende gevolgen hebben voor de economie en de consumentenrechten. De voorstellen van Willemsen en de juridische besluiten van de BGH bieden uitgangspunten voor een uitgebreide discussie over de toekomst van het geld in Duitsland en de verantwoordelijkheid van banken jegens hun klanten.

De gezonde monetaire orde, zoals Willemsen het beschrijft, zou mogelijk kunnen worden bereikt door rentegerelateerde groei van deposito's te vermijden en de inkomensongelijkheid te verminderen. Dit staat in contrast met de huidige uitdagingen van de lage rentefase, die zowel kansen als risico’s met zich meebrengt.

fr.de En tagesschau.de daarover uitvoerig verslag uitbrengen.