Ιταλική οικονομία επί Μελόνι: Αυξάνεται η κρατική παρέμβαση!

Transparenz: Redaktionell erstellt und geprüft.
Veröffentlicht am

Ιταλική οικονομική πολιτική επί Τζόρτζια Μελόνι: Η κρατική παρέμβαση εντείνεται. Το κόστος και οι προκλήσεις στο επίκεντρο.

Ιταλική οικονομία επί Μελόνι: Αυξάνεται η κρατική παρέμβαση!

Υπό την ηγεσία της πρωθυπουργού Giorgia Meloni, το ιταλικό κράτος αύξησε σημαντικά την παρέμβασή του στην οικονομία από τον Οκτώβριο του 2022. Αυτό έρχεται ως μέρος μιας συνολικής στρατηγικής οικονομικής πολιτικής με στόχο τη διασφάλιση των εθνικών συμφερόντων και την προστασία της οικονομικής κληρονομιάς της Ιταλίας. Η [NZZ] αναφέρει ότι ο κανονισμός Golden Power επιτρέπει στο κράτος να αποτρέπει ανεπιθύμητες εξαγορές ανεξάρτητα από την προέλευση του αγοραστή.

Η παράδοση της κρατικής παρέμβασης στην ιταλική οικονομία χρονολογείται από πολύ παλιά. Μέχρι τη δεκαετία του 1990, το Istituto per la Ricostruzione Industriale (IRI) είχε μεγάλο μέρος της οικονομίας υπό έλεγχο. Αυτή η ιστορία αντικατοπτρίζεται επίσης σε τρέχουσες υποθέσεις, όπως η Acciaierie d'Italia, πιο γνωστή ως Ilva, η οποία ιδρύθηκε το 1965. Αυτή η εταιρεία έχει ήδη κοστίσει στους φορολογούμενους περίπου 20 δισεκατομμύρια ευρώ και λαμβάνει σήμερα 400 εκατομμύρια ευρώ σε μεταβατική βοήθεια ενώ διευθύνεται από τρεις κρατικούς επιτρόπους. Παρά τη σχεδιαζόμενη ιδιωτικοποίηση, η κυβέρνηση της Ρώμης θέλει να διατηρήσει ένα μειοψηφικό μερίδιο.

Παραδείγματα κρατικής παρέμβασης

Ένα άλλο παράδειγμα κρατικής στήριξης είναι η αεροπορική εταιρεία ITA, η οποία προέκυψε από την πρώην Alitalia και έχει κοστίσει στους φορολογούμενους τουλάχιστον 20 δισ. ευρώ από τη δεκαετία του 1970. Η πώληση στη Lufthansa τέθηκε σε ισχύ μόνο με την υποστήριξη της κρατικής βοήθειας.

Το Monte dei Paschi di Siena (MPS) λαμβάνει επίσης σημαντική κυβερνητική υποστήριξη. Συνολικά 7 δισεκατομμύρια ευρώ διατέθηκαν στο ινστιτούτο το 2017 και το 2022. Το MPS σχεδιάζει τώρα την εξαγορά της Mediobanca, η οποία υποστηρίζεται από τη Ρώμη, παρά τις ανησυχίες των παρατηρητών. Παρόμοιοι αυστηροί όροι μπορούν να τηρηθούν σε σχέση με την εξαγορά της Bank BPM από την Unicredit, γεγονός που θα μπορούσε να καταστήσει το έργο ασύμφορο.

  • Ilva (Acciaierie d’Italia): Bisherige Kosten: 20 Milliarden Euro; erhält 400 Millionen Euro Übergangshilfen.
  • ITA (ehemals Alitalia): Kosten in den letzten Jahrzehnten: Mindestens 20 Milliarden Euro.
  • Monte dei Paschi di Siena: Kapitalspritze 2017: 5,4 Milliarden Euro; 2022: 1,6 Milliarden Euro.

Στρεβλώσεις της αγοράς μέσω κρατικής παρέμβασης

Ένα αξιοσημείωτο περαιτέρω βήμα της ιταλικής κυβέρνησης ήταν μια παρέμβαση στην Pirelli, όπου περιορίστηκαν τα δικαιώματα του μεγάλου κινέζου μετόχου Sinochem. Επιπλέον, η Poste Italiane έγινε ο μεγαλύτερος μέτοχος της Telecom Italia (TIM) με ποσοστό 24,8%, μια θέση που δύσκολα θα ήταν δυνατή χωρίς την κρατική υποστήριξη.

Η ιταλική κυβέρνηση πιέζει επίσης για την αντικατάσταση του διευθύνοντος συμβούλου της STMicroelectronics για την προστασία των εθνικών συμφερόντων. Αυτές οι πολυάριθμες κρατικές παρεμβάσεις συχνά δικαιολογούνται με το επιχείρημα της προστασίας των εθνικών συμφερόντων και της εξασφάλισης θέσεων εργασίας. Αλλά διασφαλίζουν επίσης ότι πολλοί επενδυτές αποθαρρύνονται από πιθανή κυβερνητική αντίσταση.

Η Ιταλία έχει μερίδια σε διάφορες εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων των Eni, Enel, Saipem, Webuild, Fincantieri και Leonardo, οι οποίες επηρεάζονται όλες από τον κρατικό έλεγχο. Ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες, οι κρατικές παρεμβάσεις συνεπάγονται υψηλό κόστος για τους φορολογούμενους χωρίς να ανακόψουν την παρακμή των εταιρειών ή να βελτιώσουν βιώσιμα την ανταγωνιστικότητα της ιταλικής οικονομίας. [IADCLaw] σημειώνει ότι η συνεχιζόμενη τάση προς μεγαλύτερη κρατική παρέμβαση εγκυμονεί κινδύνους και προκλήσεις για τη μελλοντική ανάπτυξη της οικονομίας.