Buitenkanseffect in financieel beleid: zo worden miljoenen verspild

Buitenkanseffect in financieel beleid: zo worden miljoenen verspild

Volgens een rapport van www.nzz.ch worden staatsvoordelen zoals subsidies vaak bekritiseerd omdat ze tot buitenkanseffecten leiden. Dit betekent dat een deel van de baten wordt ‘weggenomen’ door particulieren zonder dat het daadwerkelijke doel dichterbij komt. Dit werd geïllustreerd aan de hand van drie voorbeelden: het toerismebeleid, de energietransitie en de pensioenvoorziening. De Federal Audit Office schat de buitenkanseffecten op 40 procent in het toerisme en 50 procent in het energiebeleid.

De impact op de markt en de financiële sector is groot. De verspilling van belastingmiddelen door buitenkanseffecten leidt tot inefficiënte maatregelen en heeft een negatief effect op de economische groei. De markt wordt verstoord door de toekenning van subsidies, omdat projecten zelfs zonder financiering zouden worden uitgevoerd. Dit leidt ertoe dat de concurrentiekracht wordt aangetast en de efficiëntie afneemt.

Het is belangrijk dat politici maatregelen nemen om het buitenkanseffect te verminderen en gerichte steun te bevorderen. Op de lange termijn moet het probleem bij de wortel worden aangepakt door de risico's van armoede in het beroepsleven aan te pakken. In de energietransitie zou een CO2-stimuleringsbelasting met een herverdeling per hoofd van de bevolking onder de bevolking efficiënt kunnen zijn, maar is politiek moeilijk uitvoerbaar.

Over het geheel genomen ondermijnen buitenkanseffecten het succesvolle model van Zwitserland, omdat ze het cliëntelisme bevorderen en een obstakel vormen voor een efficiënt economisch beleid. Het is belangrijk om transparante maatregelen te nemen om bijzondere belangen onder controle te houden en de economie over de hele linie te versterken.